Introductie
Er is iets wat me bezighoudt.
Niet een vraag uit een organisatie. Niet een vastgelopen project. Niet een proces dat wringt.
Maar juist: de stilte.
De Kwestie is gestart om ruimte te maken voor situaties die lastig zijn. Voor vragen die niet netjes in een format passen. Voor momenten waarop je denkt: hier klopt iets niet, maar ik krijg er mijn vinger niet achter.
En toch blijft het, tot nu toe, relatief stil.
Dat voelt als een kwestie op zichzelf. Vandaar deze kwestie…
Situatiebeschrijving
In gesprekken die ik voer – als interim, als coach, als wandelaar – hoor ik ze voortdurend.
Zinnen die blijven hangen:
“Zo doen we het al jaren.”
“Het voelt niet goed, maar ik kan het niet hard maken.”
“Iedereen ziet het, maar niemand zegt het.”
Dat zijn geen losse opmerkingen. Dat zijn ingangen naar kwesties.
En toch worden ze zelden uitgesproken als zodanig. Niet op papier. Niet in het openbaar. Soms zelfs niet in een team.
Alsof een kwestie pas een kwestie mag zijn wanneer ze al scherp, afgebakend en veilig geformuleerd is.
De Kwestie
Wanneer wordt iets ‘waardig’ genoeg om gedeeld te worden?
En wat houdt ons tegen om vragen te stellen voordat we de antwoorden hebben?
Misschien denken we dat een kwestie:
- af moet zijn
- slim geformuleerd
- onderbouwd
- oplosbaar
Maar in de praktijk begint elke wezenlijke kwestie rommelig.
Met twijfel. Met ongemak. Met het gevoel dat je iets ziet wat nog geen naam heeft.
Misschien is dat precies waarom er zo weinig kwesties worden ingestuurd:
niet omdat ze er niet zijn – maar omdat we hebben geleerd ze bij ons te houden.
Mijn Antwoord
Een kwestie hoeft niet af.
Ze hoeft niet netjes.
Ze hoeft zelfs niet van jou te zijn.
Ze hoeft ook niet in mijn kennisgebied te liggen, alles welkom
Een kwestie is vaak niet meer dan een situatie die blijft knagen.
Een moment waarop je voelt: hier gebeurt iets wat aandacht verdient.
De bedoeling van De Kwestie is niet om problemen te fixen.
Maar om ruimte te maken voor wat gezien wil worden.
Mijn uitnodiging
Misschien loop jij rond met iets wat je niet goed kunt uitleggen.
Misschien denk je: dit is te klein, te vaag, te gevoelig.
Laat het dan juist dát zijn wat je deelt.
Je hoeft geen oplossing.
Je hoeft geen conclusie.
Je hoeft alleen de situatie te beschrijven – zoals je die aan een collega zou vertellen bij de koffie.
Ik maak er een Kwestie van. En bedenk hoe ik het aan zou vliegen, vrij van elk oordeel, vrij van elk frame of wetmatigheid.
Gewoon om te behandelen en wellicht is het een eye-opener, wellicht niet. Interessant is het wel, in herkenning, in informatie, in besef, wat dan ook….
Afsluiting
Dit is de kern van deze Kwestie:
Dat we pas beweging krijgen wanneer we eerder durven delen.
Niet wanneer alles klopt – maar wanneer iets wringt.
En misschien begint dat vandaag.
Met deze Kwestie.
Wil je jouw kwestie met me delen? Vul dan het formulier in op deze pagina!